Who wants to live forever?

 

Eddy Mercury zong er al eens over in hun legendarische lied.  Ik heb nooit eeuwig willen leven. Het leek (en lijkt) mij niets om steeds mijn vrienden te verliezen en iedere keer weer nieuwe te moeten maken, in de wetenschap dat ik ook hen weer zou verliezen. Nee hoor, dat er een einde komt aan dit leven vind ik helemaal prima. Liefst op een zachte manier, lekker tijdens mijn slaap als tevreden oud vrouwtje ofzo.

Voor een artikel dat ik schrijf stuitte ik op een paar spraakmakende stukken die ik hoogst intrigerend vind. Het lijkt erop dat schade veroorzaakt door chemotherapie teruggedraaid kan worden. Deze ontdekking zorgt er in de toekomst misschien voor dat we als mens vele malen langer in goede gezondheid kunnen blijven leven!

“Kankersterfte is bij mannen meer dan een derde verminderd”, kopten de kranten in september 2016.
Dat is ongetwijfeld goed nieuws. Deze daling aan kankersterfte is te danken aan een grote afname aan sterfte aan long- en maagkanker. Toch overleed nog steeds 34% van alle mannen aan kanker het afgelopen jaar (vrouwen 27%). Kanker doodsoorzaak nummer 1 in Nederland en de komende jaren wordt nog steeds een stijging van het aantal nieuwe gevallen van kanker verwacht. Dit is grotendeels gebaseerd op de toegenomen levensverwachting…

Wacht even…de mens leeft langer en daardoor stijgt het kankercijfer….De gemiddelde mens vindt dit de normaalste zaak van de wereld. “Ouderdom komt met gebreken, nietwaar?” Maarehhh….is dit niet een teken dat het met de algehele gezondheid van onze medemens slecht gesteld is?  Dat het vertonen van gebreken doodnormaal wordt gezien door zo’n beetje iedereen in deze wereld.

Terwijl we ondertussen vitaminen slikken, sporten en gezond eten om vooral die gebreken tegen te gaan die nu eenmaal onvermijdelijk lijken als we ouder worden.

Wat nou, als we ouderdom als een ziekte zouden beschouwen? Deze vraag stelde een onderzoeker zich in Rotterdam. Bij het Erasmus Medisch Centrum is hier onlangs onderzoek naar gedaan. Er blijkt iets te doen te zijn aan die schijnbaar onvermijdelijke veroudering.

 

Oude muizen verjongen

Er is een middel dat ervoor zorgt dat oude muizen verjongen. Ze groeien weer haar en krijgen zelfs weer zin om een paar rondjes in hun loopraden te doen. Het middel herstelt ook schade bij muizen die chemotherapie kregen. Wonderlijk!
Het middel werkt doordat het senescente (‘kwijnende’) cellen opruimt. Het zijn oude cellen die hun levensfunctie grotendeels zijn verloren, maar geen natuurlijke dood zijn gestorven. Ze zijn stilgelegd omdat ze onherstelbaar beschadigd DNA bevatten. In de loop van het leven komen er steeds meer van dit soort cellen. Senescente cellen ontstaan ook tijdens behandelingen met chemotherapie tegen kanker.
Lange tijd werd gedacht dat deze cellen niets deden, dat ze ‘uitgerangeerd’ waren. De afgelopen jaren bleek dat deze cellen toch stoffen afscheiden die een permanente ontstekingsreactie in hun omgeving veroorzaken. Dit zorgt voor een slechtere werking van de weefsels. Het middel werkt door een eiwitverbinding te doorbreken die de natuurlijke celdood blokkeert. Het zal nog vele jaren duren voordat dit middel bij mensen getest kan worden.

In een ongewoon gesprek met God schrijft Neal Donald Walsh dat het menselijk lichaam feitelijk helemaal niet bedoeld was om te sterven. Als mensheid hebben we volgens zijn channeling het concept van de dood geïntroduceerd. Als gezamenlijke afspraak, zullen we maar zeggen. Dit betekent dus dat ons lichaam in staat is om veel langer te leven dan we nu doen.

Er zijn oude, verscholen volkeren op deze aarde die met gemak 140-150 jaar oud worden. Op het Japanse eiland Okinawa in de Oost-Chinese zee zijn er meer honderdjarigen dan waar dan ook ter wereld. En ze zijn fit en energiek!

Zo zijn er meer dingen mogelijk met ons menselijke lichaam dan we denken: mensen die op lucht leven, op Cuba zijn er mensen die alleen water drinken en geen eten nodig hebben. Ik las laatst dat ze ontdekt hebben dat niet alleen ons beenmerg, maar dat ook onze longen bloedcellen maken…

Als arts begrijp ik er niets van. Het verwondert en intrigeert mij eindeloos. Het laat mij zien hoe  we maar een heel klein gedeelte bestrijken onze theorieën over het menselijke lichaam. We kijken als het ware door een sleutelgat naar het geheel en denken alles te weten.
Misschien kijken we later met net zoveel afgrijzen naar wat we nu ‘state-of-the-art’ noemen als hoe we nu de praktijken van de allereerste chirurgijns uit de middeleeuwen beschouwen.
Wat ik hieruit haal is dat er iets moet zijn dat alles met elkaar verbind. Er moet één theorie zijn die alles kan verklaren. Sommigen noemen het Prana.

Alles bestaat uit energie, dat is onderzocht en bewezen en ik heb het gezien. Maar dat dit voldoende zou zijn om zoiets moois en complex als het menselijke lichaam te onderhouden vind ik heel wonderlijk.

De wonderen zijn de wereld niet uit!

Mijn advies is dus: hou je blikveld open. Durf te dromen en serveer nooit iets af omdat het op het eerste gezicht gek lijkt. Anders is niet slecht. Anders kan zomaar de start zijn van een paradigmaverschuiving.

Als echte onderzoeker waren mijn vaders’ gevleugelde woorden: “An open mind is a joy forever!”

Helaas is de paradigmaverschuiving te laat voor hem. May he rest in peace.

Ik lees graag je reactie op dit artikel hier op deze pagina en deel het gerust op Facebook of Twitter als je deze blog informatief vind!

Links:

Artikel over verminderde kankersterfte

Artikel over verjongende muizen

Who wants to live forever – Queen

Share

Laat wat van je horen

*