Reisverslag 6 – deel 1 Singapore en Bali

Het is alweer een tijd geleden toen mijn voeten de Nederlandse bodem raakten na mijn 3,5 maanden durende reis. Ik ben jullie echter nog een spannend verslag schuldig van de laatste 2,5 weken van mijn reis die me naar Singapore, Indonesië en Bali bracht, waar ik verliefd werd, twee beroemde UNESCO monumenten en een Indonesische familie bezocht. Last but not least!
Veel leesplezier nog één laatste maal.

Singapore

Ik doe er lang over om in Singapore aan te komen. Het valt me echter alleszins mee. De 9,5 uur wachttijd in Mumbai airport verliep eigenlijk wel OK, mede dankzij een skypegesprek met een hele lieve vriend. Ik kon namelijk pas 4 uur voor het vertrek van mijn vlucht naar Singapore in de vertrekhal van de internationale vluchten naar binnen, met als gevolg dat ik de andere 5,5 uur moest doorbrengen met uitzicht op de bagagebanden in de domestic aankomsthal.
De 5,5 uur durende vlucht naar Singapore was half leeg, waardoor ik languit over 3 stoelen kon liggen. Ik heb denk ik wel 4 uur geslapen. Wat een kadootje.

In Singapore aangekomen wordt ik direct blij verrast met hoe goed hier alles geregeld is. De Indonesisch uitziende man bij de shuttle balie spreekt vloeiend en verstaanbaar Engels en hij verstaat mij in één keer. Ik hoef niet eens te herhalen wat ik wil. Wat heerlijk!
Alles is hier schoon. Het hostel waar ik 3 nachten geboekt heb ik stil en netjes. Pfffff, wat een verschil. Het is wel lekker om weer eens in een geciviliseerde wereld te zijn.
Niemand rochelt en spuugt op straat, er zijn geen loslopende koeien of bedelaars en het duurt me echt een uur om te begrijpen dat datgene wat ik opmerk over de straat buiten het hostel is dat ik alleen het geluid van de auto’s hoor, zonder het getoeter. Ah, hier kan ik wel slapen!
De douches zijn schoon en altijd voorzien van warm water. Zalig! Hier kan ik wel aan wennen!
Het eerste wat ik doe is een decaf koffie halen bij de Starbucks en ik eet een salade bij het restaurantje op de hoek….hemels!!!!!

DSCN2537

DSCN2616

DSCN2669 DSCN2726

 

 

 

 

Mijn hostel bevindt zich in Chinatown en ik ontdek de omgeving die dag. ’s Avonds ontmoet ik Annette. Zij is de reden waarom ik naar Singapore ben gekomen. Ze is een collega van mijn vorige klus als arts bij een Nederlands bedrijf en ze voelt aan als een zus. Elke keer als ik er tijdens mijn reis aan dacht dat ik haar weer zou zien, kreeg ik een grote glimlach op mijn gezicht.
Annette bespaart kosten noch moeite om mij alles moois te laten ervaren wat Singapore te bieden heeft. Alhoewel ik de stad al ken, leer ik ze opnieuw kennen. We eten chilli crab en cereal prawns met uitzicht op Clark Quay, we wandelen langs de rivier en nemen ijs en een decaf cappuccino in een restaurant waar ze alleen maar deserts serveren. Ik ga winkelen op haar aanraden, koop nieuwe schoenen, ik bezoek de botanische tuinen en vergaap me opnieuw aan de prachtige orchideën tuin, we bezoeken Holland Village en eten Thais in een klein tentje samen met mijn Indiase collega die ik nu plotsklaps veel beter begrijp. Ze neemt me op een boot tour die ons in de stromende regen langs de Merlion en de haven voert. We lopen door een hyperchique Mall en eten noodles in een food court, waarna we naar een licht- en muziekshow gaan bij Gardens at the Bay. Ze vindt speciaal voor mij een route om om te lopen, aangezien ik door mijn hoogtevrees de glazen roltrap van 5 hoog niet op durf. Het is net droog geworden en we genieten erg van de 15 minuten durende show. Alles wat ik in Singapore heb willen doen, doen we. Het is heerlijk genieten.

 

DSCN2521 IMG-20150313-WA0002  DSCN2612 DSCN2589

 

 

 

 

 

 

Zouk en gij zult vinden

20150315_000026Ik mis het dansen als een gek. Alleen in Pune kon ik elke ‘s ochtends dansen in de open lucht waar er elke dag een uur lang lekkere dansmuziek gedraaid werd. Dat is inmiddels 5 weken geleden en ik voel me rusteloos. Daarvóór al, in de trein richting Pune zette ik uit verveling mijn MP3-speler op de random stand. Ik vind het altijd wonderlijk hoe op zulke momenten altijd precies die muziek opkomt die ik nodig heb. Als een wonder draaide het apparaat het ene na het andere zouknummer af. Ik merkte dat ik het Zouk dansen mistte als een gek en het urenlang bewegingloos liggen op de brits in de trein maakte me wat opstandig. Het idee kwam in me op om dit hele India-avontuur op te doeken en de volgende vlucht naar Brazilië te boeken.
Ik heb dat niet gedaan, ik besefte me namelijk dat het op dat moment midden in het regenseizoen was in Brazilië…minder leuk. Dat idee moest dus even terug de koelkast in. In ieder geval heeft het me wel aangezet om te proberen om gedurende mijn reis ergens zoukfeest op te zoeken.

In India is dit niet gelukt, maar hier in Singapore is er deze zaterdagavond (mijn laatste avond) een heus zoukfeest! Als ik vervolgens opzoek waar het feest is, blijkt deze letterlijk in de volgende straat vanaf mijn hostel te zijn! Nou, als dat geen teken is, dan weet ik het niet meer.
Dus zo stap ik om 11 uur een beetje schuchter de vrij kleine danszaal in waar iedereen gezellig staat te dansen. Het blijkt meer op een dansavond dan een zoukfeest. De sfeer is er gemoedelijk. Ik voel me een beetje onthand, zoals je je kan voelen op een feest waar je niemand kent.
Het volgende nummer wordt ik blij verrast door een heer die me komt halen en het volgende nummer weer een ander. Dit blijft de hele avond zo doorgaan. Ik sta geen enkel nummer stil. De heren komen me gewoon halen hier! Wat geweldig! De Nederlandse heren mogen hier wel een voorbeeld aan nemen!
Ik heb een heerlijke tijd, lach veel, praat gezellig met de mensen daar en het contact is snel gelegd. Ik voel me gelukkiger dan ik me een tijd lang gevoeld heb.

Eenmaal bij het hostel teruggekomen ontdek ik dat ik een grote blaar heb op de ene voet en dat zich een enorme bloedblaar op de andere voet heeft gevormd als aandenken van deze mooie avond. Ik voel me net een oude oma als ik de ochtend erna met een stijve rug, een pijnlijke enkel en twee pijnlijke voeten door en het vliegveld strompel. Haha, ik moet erg om mezelf lachen. Je kunt niet zeggen dat ik niet het meeste uit het leven haal!

Bali

DSCN2732 DSCN314720150318_155047

 

 

 

 

 

Tweeëneenhalf uur vliegen en tadaa! Ik sta gewoon weer op het eiland dat ik gemakshalve mijn tweede thuis noem. Dit is inmiddels mijn 4e bezoek hier, 2,5 jaar geleden was ik hier voor het laatst. Het voelt heerlijk om hier weer te zijn.

Ik bega de fout om een prepaid taxi te nemen die me afperst omdat het adres waar ze me naartoe moeten brengen kennelijk verder ligt dan ik aan de balie had aangegeven. Ik geloof dat ik 2 x de normale prijs betaal…ach ja, daar leer ik ook weer van. De volgende keer doe ik het anders.

Ik kom aan bij een prachtig huis, het huis van mijn Israëlische vriend Satyad die hier met zijn familie woont. Hij blijkt tegen de verwachtingen in thuis te zijn en het is een fijn weerzien. Ik ontmoet ook gauw zijn drie kinderen, zijn vrouw (die Kundalini yoga lerares is), hun hond en de hulpen.
Ik voel me als een koningin in het paradijs. Het huis is ruim opgezet, met veel hout, alles is open behalve de slaapkamers en mijn kamer is meer dan riant te noemen. Er is een tuin met een zwembad en de badkamer die overdekt en toch half buiten is maakt het geheel af. Wauw! Ik ben echt met mijn neus in de boter gevallen!

Het is hier stil en dat is precies wat ik nodig heb. Een duik in het zwembad verfrist me en een ritje naar het strand laat me zien wat een geluksvogel ik ben. Daphna neemt me mee naar een van haar yogalessen op een prachtige locatie waar ik de rest van de dag prinsheerlijk aan het zwembad lig. Dit is het leven! Nu voel ik de vrijheid die ik van mijn voorgaande reizen zo goed ken. Niets hoeft, niemand loopt aan me te trekken en ik ben vrij! Vrij om werkelijk alles te doen wat ik maar zou willen.

20150317_113857

Daphna biedt aan om een workshop voor me te organiseren als ik Transformational Breath wil geven. Natuurlijk wil ik dat! Ik geef het echtpaar ook ieder een sessie.
Ik voel me zo warm ontvangen hier. Het eten is gezond, veel salades, zalig…

 

 

Nyepi

Een keer per jaar is het de dag van donker en stilte in Bali. Dit is onderdeel van de vierdaagse hindoestaanse nieuwjaarsviering en op deze dag is alles dicht op het eiland. Als ik alles zeg, dan bedoel ik ook ALLES. Lees hier verder…

Share

Laat wat van je horen

*