Met oudjaar in de woestijn

Deel 2 reisverslag Egypte 28 dec 2014 – 10 jan 2015

 

De woestijn in

Ik mocht direct mee in de flow van het slapen en waken hier: vroeg eten, om 7 uur naar bed en om 6 uur op. Ongelofelijk hoe het me deze nacht lukte om al die tijd op een matrasje op de grond te blijven slapen. Ik was nogal moe na de lange reis, denk ik. Nou ja, het was wel hard hoor, ik werd regelmatig wakker van de pijn in mijn heup. Er zijn momenten waarop het niet handig is om een zijslaper te zijn.

DSCN0905Om 6 uur op en om 7 uur werden we opgehaald door een bedoeïn die in een lang wit gewaad met een hoofddoek om op het dak van de jeep onze tassen insjorde. Nog even Angie ophalen en halleluya, we zijn op weg! Het gehobbel door de woestijn op weg naar de kamelen brengt herinneringen naar boven van mijn 10-daagse 4WD reis in de outback van Australïë en de 3,5 week waarin Steve en ik samen door Namibië hebben gereden. Jaaaaa! Dit is pas vrij zijn.

Na een uurtje rijden kwamen we dan eindelijk aan bij de kamelen. Zij zijn de dag er voor al samen met de berijders de woestijn in gegaan. We werden gewaarschuwd dat we de kamelen niet konden aanhalen, ze waren namelijk in de bronsperiode, wat ze onberekenbaar maakte.
Dat heb ik tot het einde van de reis erg jammer gevonden, aangezien ik elke dag zo dankbaar was dat mijn kameel mij zo geduldig de woestijn door gedragen had.

Kamelen

DSCN0910Het is een heel gezicht om deze dieren allemaal bij elkaar te zien. We hadden 7 volwassen mannetjes en één vrouwelijke kameel bij ons. Er waren ook drie kleine kamelen die nog meeliepen. Eentje van 3 jaar die alsmaar luidkeels protesteerde toen hij moest knielen of beladen werd. Het was de eerste keer dat deze kameel een zadel kreeg en dat er iemand op ging zitten. Daarnaast was er een lieve vrouwelijke kameel die iets jonger was, deze liep alleen met lichte bepakking en dan was er nog het favorietje van de groep: een heel jong kameeltje die ons steeds weer aan het lachen kreeg door het enthousiasme waarmee ze mee huppelde. Een geweldig gezicht was dat!

Het is een heel gedoe om de kamelen goed te bepakken en alhoewel ik het wel wist, DSCN0918was ik toch steeds weer onder de indruk van hoe veel deze slanke dieren konden dragen. De bedoeïnen hadden het allemaal heel goed onder controle, wij konden daarom met verbazing toekijken hoe dit allemaal ging.

Ik kreeg Robshan toegedeeld, met zijn driver Ahmed. Angie liet zien hoe we opstapten en Ahmed liet me binnen 30 sekonden zien hoe ik rechts en links moest, hoe te stoppen en hoe hem aan te sporen. Nou, daar gingen we dan! Joehoe!

Het wiebelt wel hoor, zo’n kameel. De eerste dag was het even zoeken naar de beste zit. Alhoewel de meeste berijders in een halve kleermakerszit op het zadel zaten, was het voor mij toch verreweg het meest comfortabel om met mijn benen omlaag te rijden. Ach ja, dan maar iets minder Indiana Jones….

DSCN0923Als een geoliede machine

Het is werkelijk onvoorstelbaar hoe de 5 bedoeïnen op elkaar ingespeeld waren. Binnen no-time waren de kamelen afgeladen, een vuurtje gestookt en stond er al een theetje te pruttelen. Met de lunch en het avondmaal werden we werkelijk rijkelijk bediend met de lekkerste spijzen. Alle respect voor Angie en het team dat ze ons zo professioneel en liefdevol verzorgden. Niets leek ooit te veel voor ze en het belangrijkste was dat wij comfortabel waren. Ik heb echt nog nooit een groep mannen met zo veel zorg voor ons (een groep vrouwen) zien zorgen. Ik werd er diep door geraakt en heb het met veel dankbaarheid in ontvangst genomen.

Ik was ook zeer dankbaar dat er ’s ochtends steeds een vuurtje gestookt werd voor een warme kop thee. Het werd ’s nachts koud in de woestijn en dat kopje thee zorgde voor een weldadige warmte in de ochtenden.

DSCN1107DSCN0980


 

 


 

Feestmaaltijden

We kregen vaak kruidenthee met lokale planten die we soms ook plukten onderweg. We hadden tot driemaal toe een feestmaal, er waren namelijk 2 jarigen en op 1 januari kregen we zelfs vers lamsvlees van een lammetje die dezelfde middag nog gehaald en geslacht is. Nou, daarvoor heb ik graag een uitzondering gemaakt. Het was werkelijk verrukkelijk om het zachte, smaakvolle vlees te proeven met een heel smaakvolle rijst er bij. Fantastisch!

DSCN0941Oudjaar

We waren met oudjaar in de woestijn. Het werd een waar festijn, aangezien de bedoeïnen partner van Angie in de onderneming die dag ook jarig was. We werden verwend met heerlijk eten, een zalig toetje (waarvan ik nog steeds de naam niet kan herinneren) en alsof het nog niet genoeg was, kwamen er daarna nog allerlei lekkernijen tevoorschijn. De mannen hebben voor ons gezongen en we hebben gedanst. Er waren sterretjes afgestoken en om 8 uur ’s avonds hebben we elkaar een gelukkig nieuw jaar gewenst. Daarna was iedereen zo moe dat we collectief de slaapzak in rolden. Het was een latertje die avond! Haha!

Wind

De dag erna liet zien hoe we ondergeschikt zijn aan de natuur. De wind woei ’s avonds meedogenloos, waardoor we allemaal een beschut plekje opzochten. De lachyogaworkshop die ik gegeven heb stemde de gemoederen vrolijk en het lamsvlees zorgde dat ik lekker warm mijn slaapzak in kroop.
De volgende ochtend veroorzaakte een grote scheur in mijn broek dat ik in mijn –veel dunnere- reservebroek op de kameel klom. Brrrr, ik had zo’n beetje alles aan wat ik bij me had, compleet met handschoenen en muts en het bleef koud.

We konden zo veel meelopen als we wilden, wat ik na de eerste etappe die ochtend heb gedaan. Het is onvoorstelbaar hoe snel die kamelen lopen, al ziet het er echt niet zo uit. Ik moest echt mijn beste beentje voorzetten om ze überhaupt een beetje bij te kunnen benen. Onvoorstelbaar hoe de bedoeïnen er naast lopen alsof het een rustige wandeling in het park is. Ik was i.i.g. lekker warm toen we op de lunchplek aankwamen. De plek waar we stopten was een nederzetting geweest van bedoeïnen die daar gewoond hadden. De verlaten gebouwen gaven een fijne dekking voor de wind en in het zonnetje dat doorkwam was het heerlijk vertoeven! Dankzij de gezamenlijke intentie die drie van ons hadden neergezet voor een windvrije dag ging de wind die middag voor een groot deel liggen. Heerlijk was het om zo in de relatieve warmte de dag te kunnen afmaken.

DSCN0994Berggeiten

We hebben onder begeleiding een aantal mooie wandelingen gemaakt, onder andere in de White Canyon, een prachtige canyon van wit gesteente waar we aan het einde zelfs met een ladder en een touw de canyon uit klauterden. Er waren twee bergpassen die we overklommen. We stegen dan van de kamelen af en liepen achter de kamelen aan. Het is werkelijk indrukwekkend hoe schijnbaar moeiteloos deze zwaarbepakte beesten tegen de meest rotsachtige hellingen opklimmen. Ze leken af en toe wel echte berggeiten! Indrukwekkend.

DSCN1027 DSCN1041We gingen door wijdse, indrukwekkende landschappen en zagen de meest bijzondere rotsformaties. Het zandsteen met haar goudgele kleur blijft toch mijn favoriet, alhoewel ik ook verrast was door de prachtige kleuren in een canyon waar het leek alsof de rotsen van een metaalsoort waren gemaakt. Heel bijzonder!

 

   DSCN0965 DSCN0966

 

 

 

 

DSCN0970 DSCN0975

 

 

De laatste avond hebben we doorgebracht met zang, dans, allerlei spelletjes en compleet met een kamelenrace. Het is zo leuk om te zien hoe veel humor er is onder de bedoeïnen, werkelijk aanstekelijk.

We hebben ons werkelijk vermaakt en we lagen (jawel, jawel!) pas om 20:45 uur in bed….echte nachtbrakers! J

DSCN1087 DSCN1099

 

 

 

 

Lees ook deel 3: Zou ik ooit mijn ‘tribe’ vinden

Share

Laat wat van je horen

*